Jeśli chcesz otrzymywać informacje o tym, co nowego dzieje się na Pradze - zapisz się!
Kary fizyczne
Definicja:
Przemoc fizyczna to wszelkiego rodzaju intencjonalne akty i zachowania wywołujące ból fizyczny i powodujące nieprzypadkowe urazy. Kary fizyczne obejmują szeroki wachlarz zachowań, od popchnięć, uszczypnięć, wykręcania rąk, klapsów, policzków do duszenia, ciosów nożem, przypalania, podpalania czy topienia, przyjmując postać zewnętrznych obrażeń skóry lub wewnętrznych obrażeń.
Objawy przemocy fizycznej
Cierpienie fizyczne rozpatrywać można na kontinuum od małego bólu jakim jest klaps po ból nie do wytrzymania. Różnice w podejściu do wychowania dziecka oraz stosowania kar fizycznych i innych metod wychowawczych uwarunkowane jest różnymi czynnikami.
Niestety brak precyzyjnej formuły prawnej, dotyczącej możliwości stosowania kar fizycznych przez dorosłych i swoboda w określaniu ich natężenia przez opiekuna, w dużej mierze naraża dziecko na bycie ofiarą
Stosowanie kar fizycznych u dziecka ma znaczące skutki natychmiast w postaci sińców, urazów narządów, krwiaków, stanowi również znaczący wydźwięk dla dalszego rozwoju i funkcjonowania w przyszłości.
Charakterystykę dziecka doznającego przemocy fizycznej ująć można w kilku obszarach, w których dokonują się swoiste zmiany.
-obszar poznawczy- opóźnienia, upośledzenia, zaburzenia uwagi, koncentracji, pamięci, problemy z myśleniem twórczym,
-obszar emocjonalny- brak poczucia bezpieczeństwa, obniżona samoocena, poczucie krzywdy, występujące stany lękowe i depresyjne, brak przynależności uczuciowej do osób najbliższych, brak poczucia realności, bierność i zależność
-obszar behawioralny- zachowania destrukcyjne, trudności w budowaniu relacji interpersonalnych, ucieczka w alkoholizm, narkotyki
-obszar społeczny- nieprawidłowa hierarchia wartości, relatywizm moralny, wzorce rodzinne nad normami społecznymi
Konsekwencje bicia mają swój wydźwięk również w dorosłym życiu. Osoby wobec których stosowane były kary fizyczne w dzieciństwie funkcjonują na niższym poziomie intelektualnym w stosunku do ich potencjalnych możliwości. W ich postępowaniu pojawia się często skłonność do konfliktów, działania przestępcze, zaś w sferze uczuciowej niezdolność do głębszych relacji, brak umiejętności okazywania zaufania i miłości, czemu towarzyszy od dzieciństwa niska samoocena. Przyjmując wzory obserwowanych zachowań z dzieciństwa, rozwiązują problemy w taki sam sposób, funkcjonując już jako sprawca.
Sprawcy przemocy
Sprawcy przemocy fizycznej wielokrotnie mają poczucie, że jest to najlepsze narzędzie wypracowania odpowiedniego szacunku i posłuszeństwa. W relacjach między nimi a dzieckiem przewija się często wszechobecny strach oraz atmosfera stałego zagrożenia.
Zdarza się jednak, że w grupie tej wielokrotnie znajdują się także bezradni rodzice, w oczach których „klapsy" to jedyna skuteczna metoda dająca poczucie panowania nad dzieckiem
Przyczyn stosowania przemocy fizycznej wobec dzieci upatruje się w takich elementach jak:
1. Charakter własnych doświadczeń rodzica związanych ze stosowaniem kar cielesnych
2. Trudne sytuacje pojawiające się w rodzinie, tzw. stres, który skłania do przemocy jako sposobu na bezsilność
3. Brak przemyślanego systemu kar i nagród
4. Poczucie kompetencji wychowawczych opiekunów i możliwości stosowania skutecznej metody
5. Przekonania religijne,
6. Porady eksperta w zakresie dyscyplinowania dziecka
Badania zjawiska przemocy fizycznej w Polsce
Wyniki szeregu badań realizowanych w Polsce wskazują na duże przyzwolenie społeczeństwa na stosowanie kar fizycznych. Aż 50% badanych stwierdza, iż pomimo negatywnego stosunku do kar fizycznych uznają oni takie sytuacje, gdzie to zachowanie jest usprawiedliwione. Reprezentacyjna próba nauczycieli zapytana o skalę tego problemu oszacowała go na 70%, mówiąc o stosowaniu przez rodziców klapsów, na 26,3% wskazując na grupę stosującą surowe kary fizyczne. Większość dzieci, które doświadczają przemocy nie skończyło 10 lat, zaś przemoc w równiej mierze stosują zarówno matki jak i ojcowie.
Źródła
Fluderska G., Sajkowska M. (2001), Problem krzywdzenia dzieci. Postawy i doświadczenia dorosłych Polaków. Raport z badań, Fundacja Dzieci Niczyje, Warszawa.
Piekarska A. ( 2003), Kary fizyczne a krzywdzenie i przemoc wobec dziecka. „Dziecko krzywdzone. Teoria, badania, praktyka" nr 3.
Sajkowska M. (2000), Dlaczego je uderzyłam? - uzasadnienia fizycznego karcenia dzieci. Niebieska Linia , nr 5/2000
„Chronimy Dzieci” pilotażowy program profilaktyki przemocy wobec dzieci
Fundacja Dzieci Niczyje i Urząd Dzielnicy Warszawa Praga Południe zaprasza żłobki, przedszkola, szkoły podstawowe oraz gimnazja z terenu Pragi Południe do udziału w programie „Chronimy Dzieci". Ideą programu jest przyznawanie certyfikatu „Chronimy dzieci" placówkom, w których potwierdzony został wysoki poziom standardów ochrony dzieci oraz wysoka jakość programów ochrony dzieci przez krzywdzeniem.
więcejPolecane strony:
